Sare sozialetako bizitza birtuala

Erabiltzailearen aurpegia

Duela hilabete batzuk Black Mirror telesaileko Nosedive izeneko atala ikusi nuen. Bertan, pertsonak sare sozialetan duten interakzioaren arabera sailkatzen dira, eta puntuazio bat eman diezaiekete gainerako kontaktuei, sarean duten parte-hartzearen eta bizitza errealean dituzten ekintzen arabera. Kapituluak gogoeta egiten du sareetan jarduteak herritarrei eragiten dien askatasun-galeraz, eta horrek ez du uzten norbera izaten, baizik eta politikoki zuzena denaren estandarrera egokitzera behartzen du, zentsuratua izateko edo herritar baztertua izateko beldurragatik.

Sare sozialen gaur egungo erabileraz eta gure bizitza errealean ematen diegun garrantziaz pentsarazi zidan. Batzuetan neure burua justifikatzen dut esanez informatuta egoteko edo beste era batera egongo ez nintzatekeen pertsonekin harremanetan egoteko balio didatela. Hala ere, kapitulu hau ikusi arte, ez nintzen benetan jabetu zer den mundu birtual honetan egotea: nire datuak ematea publizitatea bidal diezadaten “onartzea” edota argitalpen batean "like" pila bat izateak sortzen duen "subidoiaz" ere gozatzea.

Gabriel García Marquezek “komunikatzen ez dena, ez da existitzen" esan zuen. Baina sare sozialekin dena jakinarazten dugu, filtrorik gabe eta, batez ere, ahalik eta "like" gehien edukitzeko helburuarekin.

Amets egiteko, pentsatzeko eta aurrez aurre hitz egiteko uneak alde batera utzi ditut (ditugu). Beharbada, bizitza errealean presentzia handiagoa izateko garaia da, Nosedive kapitulua errealitate bihurtu aurretik.

ANBOTOKIDE izatea gure komunitatearen parte izatea da, euskararen erabilera sustatzea eta herrigintzaren aktibazioan pausoak ematea.


EGIN ZAITEZ KIDE!