Gueorgui Gospodínov bulgariarraren Vremeubezhishte (Denboraren Aterpetxeak) liburuan, pertsonaia anonimo batek gidatutako kontakizunak liluratu ninduen aurreko neguan. Gaustine izeneko doktoreak, Zürichen Alzheimerra dutenentzako klinika bat sortzen ari dela kontatuko dio narratzaileari. Bertako pazienteen bizi kalitatea hobetzeko asmoz, ospitalea zonaldeka banatu eta gaixo bakoitzak behar duen garai eta tokira garraiatzeko artefaktuak bilduko dituzte. Alegia, oraina herrialde arrotza den horientzat, iragan etxekoi bat eskainiko diete zentzumen guztien bidez. Aterpe kronologikoen ideia zabaltzeak sekulako astinaldia eragingo du Europan zehar eta herrialde bakoitzak zein garaitan bizi nahi duen erabakitzeko erreferendumak antolatuko dituzte azkenean.
Basurtuko pabiloiak berrizendatzen hasi naiz neure kolkorako. Gerora etorriko garenon asmoak aurreikusten saiatu, eta zail egin zait bizi dugun garai hau aukeratuko lukeenaren erabakia ulertzea. Zertara nahiko luke inork garai honetara itzuli? Zein argi, zein usain eta zein soinurekin eraikiko genuke pabiloia? Bueltaka nabil oraindik baina itzultzeko moduko garai bat bizitzea nahi dudala esan diot hegazterrenari.