Malkoz eta irribarrez bete dute mezua zazpi gaztek: Leirek, Xabatek, Beñatek, Aitzolek, Elene Menguyk, Oierrek eta Oihanak. Bestelako pizkunde bati heldu beharra dagoen une honetan, Euskal Herriko txoko desberdinetako eta askotariko jitea duten gazteak aukeratzea erabaki koherentea iruditu zitzaidan. Izan ere, euskararen geroa bermatzeko, ezinbestekoa da gazteak lehen lerrora ekartzea. Mezuaren bukaeran, egileek zuzenean interpelatu gaituzte: “Euskara gara eta hemen gaude. Hemen gara eta euskaraz gaude. Aurrera goaz. Bazatoz?” Euskal Herriko gazte euskaldunak eta gazte ez garen euskaltzale guztiok erantzun beharko genuke: “Bai, bagoaz zuekin pizkunde aro berri batera”. Zelan, baina? Bada, ez dakienari euskaltegietako ateak parez pare zabalduz, eta dakigunok ahalik eta gehien erabiliz: etxean, lanean zein kalean. Finean, bertoko hizkuntza eta kultura barneratu ezik, herria ez delako inoiz herri izango.
Kilometroz kilometro, metroz metro, bidez bide, herriz herri, lurraldez lurralde, belaunaldiz belaunaldi, elkartez elkarte, eragilez eragile, eskuz esku eta euskaltzalez euskaltzale ibili da euskaren lekukoa Atharratzetik Bilbora. Zenbatezinak dira 24. Korrikak sortutako emozioak, pozak, hunkidurak eta harrabotsak.
ANBOTOKIDE izatea gure komunitatearen parte izatea da, euskararen erabilera sustatzea eta herrigintzaren aktibazioan pausoak ematea.
EGIN ZAITEZ KIDE!
EGIN ZAITEZ KIDE!