Gure generazioan jada hasi zen egoera “normalizatzen” eta emakumeak ere erakutsi du badagokiola tokia esparru guztietan. Gu ere bagarela nor plazan, frontoian eta lasterketetan aritzeko. Baina oraindik ere lana dago egiteko. Esparru batzuetan oraindik ere lotsa eta beldurrak nabari dira. Publikoaren aldetik ere ez dira beti berdin betetzen frontoi eta plazak.
Berdin beteko lirateke emakumezkoen estadio, frontoi eta plazak gizonezkoen kirol ikuskizuna ikusteko ordaindu behar den zenbateko berdinarekin? Hor sortzen dira zalantza eta beldurrak. Orain, askotan, jaialdi berean sartzen dituzte gizon eta emakumezkoak. Ez da toki eta esparru guztietan berdin, noski.
Egoera edozein delarik ere, aurrerapausoak eman dira. Eman zituzten, ematen gabiltza eta emango dituzte. Bidea beti ez da behetik goranzkoa izaten, tartean gora-beherak daude eta helburua edozein delarik ere, gogoratu bideaz gozatzea dela garrantzitsuena.