Liburu fisiko batek sortzen duen emozioa berezia eta ordezkaezina da. Pantaila baten bidez irakurtzeak erraztasuna eskaintzen badu ere, paperezko liburu batek sortzen duen lotura sakonagoa da askorentzat. Irakurtzen dugun bitartean, orrialde bakoitza aurrera eramateak aurrerapenaren sentsazio fisikoa ematen du, eta istorioaren barruan murgiltzea errazten du. Liburuak gure eskuetan pisua du, eta pisu horrek istorioaren garrantzia azpimarratzen du.
Pandemia garaia mugarri bat izan zen askorentzat; isiltasunak eta bakardadeak etxea bete zuten une hartan, liburu elektronikoa gure egunerokoan sartu zen ia oharkabean. Egunak motelago igarotzen ziren, eta pantailak bihurtu ziren leiho nagusi. Hala ere, une xume baina hunkigarri batek beste zerbait gogorarazi zidan.
Nire seme nagusia ikusi nuen liburu digitala arretaz irakurtzen, baina aldi berean azpian zuen liburu fisiko baten orriak laztantzen zituen, keinu instintibo eta goxo batez. Une hartan ulertu nuen irakurketak ez duela soilik istorioak kontsumitzea esan nahi: ukimena, presentzia eta lotura ere badira. Irudi hura bi munduen arteko zubi isila izan zen.
Gainera, liburuek oroitzapenak gordetzen dituzte. Irakurritako uneak, lekuak edo bizipenak haiekin lotuta geratzen dira. Askotan, liburu zahar bat irekitzean, iraganeko momentu batera bidaiatzen dugu, orri artean gordeta balego bezala.
Horregatik, Liburuaren Eguna ez da soilik irakurketaren ospakizuna; liburuaren objektu izaeraren omenaldia ere bada. Liburu bat eskuetan hartzea, bere orriak sentitzea eta bertan murgiltzea esperientzia intimo eta aberasgarria da, eta horrek egiten du irakurketa benetan ahaztezina.